Οι διαχειριστές των κοινωνικών δικτύων της Άρσεναλ συνοψίζουν το κλίμα που επικρατεί στην ομάδα.

WellizioNewsΟι διαχειριστές των κοινωνικών δικτύων της Άρσεναλ συνοψίζουν το κλίμα που επικρατεί στην ομάδα.

Οι διαχειριστές των κοινωνικών δικτύων της Άρσεναλ συνοψίζουν το κλίμα που επικρατεί στην ομάδα.

 

Εάν είστε οπαδοί της Άρσεναλ, παρακολουθώντας την ήττα της ομάδας σας την περασμένη Δευτέρα εναντίον της Κρίσταλ Πάλας στο Σέλχαστ Παρκ, θα βιώσατε συναισθήματα άγνωστα για εσάς κατά την διάρκεια των δυο τελευταίων δεκαετιών.

Αν και η αλήθεια είναι πως τελευταία τα συναισθήματα αυτά εμφανίζονται όλο και ποιο συχνά.

Η Άρσεναλ έχει να κερδίσει το πρωτάθλημα από το 2004, μια αγωνιστική χρονιά κατά την οποία δεν έχασε κανέναν αγώνα. Δεν έχει προκριθεί στους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ  από το 2010. Τα τελευταία αυτά επτά χρόνια είναι μια πραγματικά δύσκολη περίοδος για το μεγάλο Λονδρέζικο κλαμπ, με μοναδική εξαίρεση την κατάκτηση δυο κυπέλλων Αγγλίας.

Τρόπαια τα οποία δεν είναι αρκετά έτσι ώστε να κατευνάσουν έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό δυσαρεστημένων οπαδών της ομάδας. Παγιδευμένοι, καθώς αισθάνονται ότι είναι, σε μια πραγματικότητα που θυμίζει τον χαρακτήρα του Τζιμ Κάρεϊ στην ταινία The Truman Show, οι οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας του βόρειου Λονδίνου ανησυχούν –λογικά και με βάση τις δυνατότητες (αγωνιστικές και οικονομικές)- για την αγαπημένη τους ομάδα.

Τον τελευταίο καιρό το κλίμα στις τάξεις των οπαδών είναι αποπνικτικό. Και ενώ αρχικά ήταν σχεδόν αποδεκτό ότι η γκρίνια αυτή για την κατάσταση της ομάδας προερχόταν από μια μικρή μερίδα των οπαδών, η αντίληψη αυτή σιγά σιγά  αλλάζει. Φαινόμενο το οποίο αντικατοπτρίζετε και στην λειτουργιά των κοινωνικών δικτύων του κλαμπ.

Η διαχείριση των κοινωνικών δικτύων  μαζικής ενημέρωσης για έναν ποδοσφαιρικό ή σε γενικές γραμμές έναν αθλητικό σύλλογο, είναι μεν μια συναρπαστική δουλειά αλλά κατά καιρούς μπορεί εύκολα και χωρίς επιφύλαξη να χαρακτηριστεί ως άχαρη.

Οι διαχειριστές αυτών των δικτύων δεν είναι μόνο υπεύθυνοι στο δύσκολο και πολύπλοκο έργο της δημιουργίας συμμετοχικότητας μεταξύ φιλάθλων και “αναρτήσεων”, είναι επίσης πρωτοστάτες σε οποιαδήποτε στιγμή κρίσης ενός κλαμπ, έχοντας πάντα υπόψη πως οι οπαδοί μιας ποδοσφαιρικής ή αθλητικής ομάδας δεν είναι συνήθως ευχαριστημένοι όταν το σύλλογο τους εμπλέκεται σε «πειράγματα», ούτε αντιμετωπίζουν με θετικό τρόπο διάφορα παραπλανητικά τεχνάσματα του μαγικού κόσμου των κοινωνικών δικτύων.

Γι αυτό λοιπόν χαρακτηρίζουμε την σημερινή εποχή μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την Άρσεναλ, όπου από την μια πλευρά σε καθημερινή βάση ο θυμός μεταξύ των οπαδών της παρουσιάζεται  δημοσίως σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια, και από την άλλη η ειρωνεία και τα πειράγματα των υπολοίπων ‘ποδοσφαιρόφιλων’ μέσα από το διαδίκτυο είναι πολλά και σε καθημερινή βάση.

Έτσι λοιπόν, την Δευτέρα το βραδύ και ενώ η Άρσεναλ έχανε 3-0 από την Κρίσταλ Πάλας, φαίνεται πως και οι άνθρωποι που χειρίζονται τα κοινωνικά δίκτυα της ομάδας- έτσι όπως και οι ποδοσφαιριστές- τα παράτησαν.

Μετά το tweet για την επίτευξη του τρίτου γκολ από τον αντίπαλο, η επομένη ενημέρωση ήρθε μετά την λήξη του παιχνιδιού.

Φυσικά σε αυτό το στάδιο οποιαδήποτε ενημέρωση μέσω του twitter θα ήταν ούτως ή άλλως μάταιη. Οτιδήποτε θετικό το κλαμπ θα μπορούσε να σκαρφιστεί θα είχε αρνητικό αντίκτυπο, και πιθανώς θα “πνιγόταν” από τις αντιδράσεις  όλων των άλλων λογαριασμών του twitter με το τέλος του παιχνιδιού.

Στο τέλος, ήταν σίγουρα η πιο σωστή απόφαση. Η ομάδα δεν είχε τίποτα να κερδίσει από τη συνέχιση της ζωντανής κάλυψης μέσω του twitter, ρισκάροντας μόνο αρνητικές αντιδράσεις από τους οπαδούς της, σ’ ένα παιχνίδι που έμοιαζε με την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι παρά μια  ήττα στο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ.

Όλη αυτή η ανάλυση όμως έχει ως σκοπό  να απεικονίσει ένα εντελώς σύγχρονο πρόβλημα: όταν μια ομάδα βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης, θέλουμε πραγματικά η πρώτη γραμμή άμυνας να είναι το τμήμα διαχείρισης κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης; Πιθανώς όχι.